الله به معنای معبودی است,که خلائق درفهم چیستی او ودرک چگونگی اش سرگشته وحیرانند.امام باقر(ع)
اي خدايم اي خدايم اي خدا من كيم عبد ضعيف بينوا
تو كه اي بخشنده وبنده نواز كه درخانه برويم كرده باز
من كيم آنكه سر خانت نشست خودنمك خوردونمكدانت شكست
تو كه اي مولاي ستارالعيوب از براي من خداي خوب خوب
من كيم اينجا زتو دم ميزنم ميروم بيرون زتو دل مي كنم
تو كه اي هر چه بدي بيني زمن مي كشي بازم ز رحمت ناز من
من كيم عبد گنهكارو بدم امشبم با دست خالي آمدم
تو كه اي دست مرا پر مي كني پيش خوبانت مرا حر مي كني
من كيم هر شب صدايت مي كنم اما هر وفا بينم جفايت مي كنم
تو كه اي ناديده مي گيري خطا مي كني جاي خطا برمن عطا
من كيم دم از ولايت مي زنم با گنه آتش سرايت مي زنم
تو كه اي قهرت ز من پنهان كني آنچه لايق نيستم آن مي كني
من كيم آن كه زتو هستم خجل هم اميد رحمتت دارم به دل
تو كه اي آنكه مرا خود پروريد كي اميدم را نمايي نا اميد
من كيم شرمنده ي احسان تو با همه زشتي شدم مهمان تو
تو كه اي مهمان پذير با وفا ميزبان با وفا و با صفا
اي خدايم اي خدايم اي خدا كه به من گفتي بسويم تو بيا
در ماه رجب بنده را از دعای خیرتان بی بهره مسازید.